De 5 meest voorkomende handletsels bij klimmen en boulderen

1. Pulley ruptuur (ringbandletsel)

Het meest voorkomende klimletsel is een blessure aan het pulley-systeem in de vingers. Deze pulleys (ook wel ringbanden genoemd) houden de buigpezen dicht bij het bot tijdens het buigen van de vingers. Bij een zware belasting, met name tijdens een crimpen, kan een ringband (meestal de A2 of A4) scheuren. Vaak hoor je daarbij een ‘poppend’ geluid, gevolgd door pijn en soms zwelling aan de handpalmzijde van de vinger.

Behandeling: Bij de verdenking op een pulleyletsel maken we een echo van de vinger. Wanneer de verdenking bevestigd wordt starten we de behandeling. Dit is afhankelijk van hoeveel pulleys er gescheurd zijn. De behandeling bestaat uit rust, een spalkje of pulley ring. Daarna begeleiden we je in bij de opbouw met hangboard oefeningen en specifieke tape (zoals H-taping).

2. Flexor tenosynovitis (peesontsteking)

Een overbelastingsletsel van de buigpezen en hun omhullende peesscheden. Deze ontsteking ontstaat meestal door herhaaldelijk crimpen. Symptomen zijn zeurende pijn, stijfheid en zwelling aan de palmzijde van de vinger.

Behandeling: Ook bij de verdenking op een peesontsteking maken we een echo. Wanneer er sprake is van een tenosynovitis dan is dit goed te zien op echografisch beeld.  De behandeling start met rust, eventueel met behulp van een spalkje. Hierna volgen oefeningen en een geleidelijke opbouw van belasting.

3. Epifysaire stressfracturen (groeischijfletsels bij jongeren)

Bij jonge klimmers is het bot nog in de groei. De groeischijven zijn kwetsbaar, vooral bij intensief trainen op jonge leeftijd. Pijn zonder duidelijke oorzaak aan het PIP-gewricht (de middelste knokkel van de vinger)  is verdacht voor dit type blessure.

Behandeling: volledige rust van belasting gedurende enkele weken tot maanden. Hierna volgt geleidelijke opbouw van de belastbaarheid. Vroege diagnose is essentieel om blijvende schade te voorkomen. Daarom zullen we altijd eerst verwijzen voor een röntgenfoto bij deze verdenking.

4. Polsklachten

Slopers worden steeds meer in boulderroutes verwerkt. Een sloper is een aflopende of bolle greep zonder rand om je vingers achter te haken. Het is hierbij belangrijk om veel oppervlak met je hand te pakken zodat je er niet af glijdt. Dit brengt veel belasting op de polsen met zich mee. Hierdoor zien we ook steeds meer polsklachten bij boulderaars. Het is van belang om de aangedane structuren goed te herkennen, als we dit gedaan hebben zullen we een behandelplan met je opstellen.

Behandeling: vermijden van slopers bij het boulderen en eventueel klimmen met een brace. Hierna starten we met het opbouwen van de belastbaarheid van je pols. Eerst met gewichtjes en daarna aan de muur.

5. Lumbrical tears (spierscheuringen in de handpalm)

Zeldzamer maar typisch klimmersletsel: scheurtjes in de kleine handpalmspieren (lumbricalis), vaak veroorzaakt door een een- of tweevingergreep  (pocket) waarbij vingers ongelijk belast worden. Klachten zijn gelokaliseerde pijn in de handpalm, soms met uitstraling naar de onderarm.

Behandeling: rust, oefentherapie en in sommige gevallen echogeleide injecties of MRI bij twijfel.

Hoe voorkom je deze blessures?

• Warming-up: doe altijd 3–4 routes of 8–12 boulders met toenemende intensiteit.
• Vermijd de crimp-greep als standaardgreep wanneer je al last hebt van je vingers.
• Tape pas als je een blessure hebt: preventief tapen van gezonde vingers werkt niet en verhoogt zelfs het risico op letsel.
• Luister naar je lichaam: pijn is een signaal, geen zwakte.

Tot slot

Bij HandtherapieGroep behandelen we regelmatig klimmers met handletsel. Dit doen we meestal op onze locatie in bouldergym Apex. Herken je jezelf in de symptomen of wil je advies over klimmen met een blessure? Neem dan gerust contact met ons op. Samen zorgen we voor een veilige terugkeer naar je favoriete sport.

Bron:
Schöffl V, Lutter C, Schweizer A, et al. Climbing Medicine. Springer, 2020.